باور به معاد ، رشته های علقه ی انسان را از دنیا می گسلد و راحت تر می تواند در مسیر عمل به تکلیف ، از جان بگذرد ، چنین باوری از علمی ادنی و غیبی نسبت به آخرت سرچشمه می گیرد .

« در رجزهای یاران امام ، تکیه بر مبانی اعتقادی خصوصا باور عمیق نسبت به قیامت و امید به پاداش الهی و رضای پروردگار و رسیدن به بهشت برین موج می زند . » ( محدثی ، 1387 ، ص 32-34 )

شیخ صدوق با سند خویش نقل می کند که حضرت زینب سلام الله علیها در پاسخ کوبنده ی خویش به ابن زیادملعون او را به حشر در قیامت و محاکمه الهی انذار می دهد و می فرماید :

« هولاء القوم کتب الله علیهم القتل فبرزوا الی مضاجعهم و سیجمع الله بینک و بینهم ؛ سرنوشت آن ها شهادت بود و به آرامگاه خویش رفتند و محققا خداوند تو را با آن ها جمع خواهد کرد و نزد او به محاکمه خواهد کشید . ( صدوق ابن بابویه ، 1387 ، ص263 )

این سخن آن چنان لرزه ای بر آن ملعون افکند که دستور داد حضرت صدیقه کبری را بکشند ولی دیگران مانع شدند .

برگرفته از کتاب منزلت و شخصیت علمی حضرت زینب علیها السلام نوشته منیره سادات کامرانی ، ص52